Hayatını anlamlı kılmak istiyorsan olayları, insanları, doğayı olduğu gibi gör ve kabul et.
Yaralı insan, yaralı bir hayvandan kat be kat daha tehlikelidir. Dikkat et!
Aklını kaybetme korkusunu yaşama. Çünkü kaybettiğini fark edemeyecek ve bundan dolayı acı da çekmeyeceksin.
Özgür olan da olmayan da kendi için “özgürlük” istiyor. Bu nasıl iştir?
Derinlerde ne var diye hepimiz merak etmemize rağmen, derinlere inip de hiç birimiz bakmayız. Bekleriz birileri bize derinlerde ne olduğunu söylesinler, anlatsınlar. Söylerler, anlatırlar ve biz de “bunlar doğru mu yanlış mı” diye sorgulamadan olduğu gibi kabul ediveririz.
Bitip giden her aşk, başka bir aşka aralanan bir kapıdır.
Ebediyeti merak mı ediyorsun? Heyecanlanma. Yavaş ama emin adımlarla zaten oraya doğru gidiyorsun.
İstekleriniz engellenebilir, düşünceleriniz eleştirilebilir, özgürlüğünüz kısıtlanabilir, yaşama hakkınız tehlikeye girebilir. Bütün bunlara rağmen yılmadan, azimle, aklınızı doğru kullanarak mücadele etmelisiniz. Sonuç inanın ki mutlaka sizin leyhinize olacaktır.
Açgözlü insanlar dün vardı, bugün var, yarın da var olacaklar. Dünyamızın geleceğinin barış ve huzur dolu olması bu açgözlü insanların sayısının azalmasına bağlıdır.
Suç işleyenleri cezalandırmak değil, suç işlenmesini önlemek marifettir. Devletin birinci görevi bu olmalıdır.
Her devrim, bir başka devrim oluncaya kadar varlığını sürdürür. Sonsuza kadar sürecek devrim yoktur.
Kapitalist ekonomi, ihtiyaç olmayan maddelerin üretilmesine, bunların reklamının yapılmasına ve kitleler tarafından tüketilmesine dayanır.
Dost, arkadaş kaybetmek istemiyorsanız şikayetlerinizi kendinize saklayınız. Hiç kimse bir başkasının yakınmalarını dinlemek istemez.
Geçmiş geleceği etkileyebilir, suça yöneltebilir; ama geleceğin geçmişe karşı öyle kötü bir niyeti yoktur.