Burjuvanın kısaca tanımı: Emekçi sınıfının sırtındaki asalak...
Sonsuza kadar yaşamak isteyeceğine, sonsuza kadar kalacak fikirler üret.
Karaktersiz yönetici, devletin gücünü kendi gücü zanneder.
Günümüzde teknolojinin milyarlarca uşağa, hizmetçiye, köleye sahip çağdaş(!) bir efendi olduğunun farkında mısınız?
İyi insanlar haksızlıkları, adaletsizlikleri ve kötülükleri gördükleri halde kendilerine “iyi” denilsin diye sessiz kalıyorlarsa, dürüstlüklerinden kuşku duyarım. İyi ama dürüst olmayan, insan olabilir mi? Olabilir diyen olursa ben bunların insanlığından da kuşku duyarım.
Felsefe yapmayı öğrenelim. Nasıl mı? Bir filozof “Felsefe, merakla başlar.” diyor. Çocuklar da merak ettikleri için öğrenmeye başlamıyorlar mı?
İnandığım insanlar beni aldattıklarında bir de baktım ki bunlar sadece dünümü çalmışlar; yarınlarım hâlâ duruyor.
Kendi kalitesiz ama “Kaliteli insan arıyorum.” demez mi?
Bana en zor gelen iş: Bir insana güvenmek!
Seçimi sana ait olan davranışlarının sorumluluğunu başkasına yükleyemezsin. Sonucu doğru veya yanlış, her ne ise katlanmak zorundasın.
Hemen yanıbaşımda bana yalnızlığımı hatırlatan o kadar çok insan var ki...
Hayat seni değil; sen hayatı bitirmelisin.
Yaşlandıkça unutkanlığımın arttığını fark ettim. Bunun bana tabii ki biraz zararı oluyor. Ancak sağladığı yararın yanında bunun sözünü bile etmeye değmez. Hayal kırıklıklarımı, başarısızlıklarımı, kızdığım insanları, ihanetleri... unuttum. Daha ne olsun?
Aşk ölümle, mutluluk acıyla, şöhret can sıkıntısıyla yan yanadır. Buna rağmen biz gene de aşkı, mutluluğu ve şöhreti ararız, isteriz.