- 776 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
YÜZEMİYORUM BEN BU DENİZLERDE!!!
![YÜZEMİYORUM BEN BU DENİZLERDE!!!](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/14071.jpg)
[ italik
Ben sevemedim bu denizleri, hem de hiç sevemedim. Alışamadım sularının ısısına, buz gibi, buzdan da öte dondurmalarına iliğimi kemiğimi, buz kestirmesine yürekleri alışamadım.
Kıpırdayamıyorum ki kulaç atabileyim. Gülümsemelerim donuyor dudaklarımda, sevmelerim donuyor yüreğimde. Ilık ılık, kıpır kıpır dolaşmasını özledim kanımın. Oysa bu denizler donduruyor kanımı damarlarımda.
Sevmeleri yok bu denizlerin, sevdaları, gülümsemeleri yok. Elleri yok sıcacık uzanan, kolları buz gibi sarıyor insanı. Omuzları da yok bu denizlerin sımsıcak yaslanmalara.
Gözleri yok sevgi dolu, aşk dolu, insanlık dostluk dolu bakmalara. Düşman düşman bakıyor,
kin nefret, acımasızlık akıyor tüm gözlerinden.
Ne verebilirimi unutmuş bu denizler, almaların binbir çeşit hesabıyla boğuşmaktan.
Bu denizlerde unutulmuş insanlık, sevgiler, sevdalar, dostane eller, sevgi, şefkat dolu bakışlar unutulmuş.
Çiçekleri koparılmış bu denizlerin, suları kurutulmuş, susturulmuş çağlayanları, daha pınarında yok edilmiş, yakılmış ormanları, hayvanları katledilmiş acımasızca, her bir düşene bir tekme daha vuruluyor bu denizlerde, bir bardak su bile esirgeniyor, aç mı, tok mu düşünülmüyor hiç kimse.
Dostluklar ölmüş bu denizlerde, arkadaşlık, akrabalık, kardeşlikler bile ölmüş.
Koca bir mezarlık bu deniz, ölmüş tüm değerler, kalite kalmamış, süfli olmuş tüm erekler.
Onur bitmiş, yok olmuş erdemler. Alev alev cehennemlerle buzulların sarmalı bu deniz. Kâh yakıp açıyor onulmaz yaraları, kâh dondurup.
Tedavi yok...
Hak yok, hukuk yok, adalet yok...
Ne hekim, ne hakim kalmış bu denizlerde!..
Üşüyorum…
Yüzemiyor, kıpırdayamıyor boğuluyorum.
Yaşayamıyor, ölüyorum ben bu denizlerde.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/16733.gif)
bu denizler
alev..arsız ve mutsuz...
bu denizlerde insanlık ölmüş ama biz kalkmış bu dibi görünmeyen sularda insanlık ve sevgi,vefa ve erdem arıyoruz..
haklısınız yerden göğe kadar...
ama bu denizler bizim...üstünde yaşadığımız hayata tutunduğumuz yer...
yinede arayacağız
hep arayacağız
bir martı kanadında
rüzgarin üşümüşlüğünde
çakıl taşının altında küçükte olsa kalmıştır birşeyler...
çok duygulu ve mantıklı bir yazı okudum...
yüreğinize sağlık...
saygılar diyorum...