Haset insana cezaya gerek yoktur. Çünkü o, kendi içindeki ateşle kendini yakarak zaten cezalandırmaktadır.
İnsanları alçaltan ya da yükselten kişiler; aslında kendilerini alçaltıp yükseltmektedirler.
Bir ülkenin gelişmişliğinin göstergelerinden biri de organizasyon becerisidir.
Güçlünün zayıfı ezmesini engellemeyen adalete, adalet denir mi?
Uyumaya meyilli isen seni uyutan çok çıkar.
Onca yıl yaşadım aşkın ne olduğunu çözemedim; daha dünkü yetmeler ise aşk üzerine ahkâm kesip duruyorlar!
Her yönden mükemmel olan kişi yoktur; çünkü bu dünyada melekler değil insanlar yaşar.
Tartışırken; basit insan en son söyleyeceğini en baştan söyler, olgun insan laflarını tartarak söyler, arif insan söyleyeceklerinin boşa gideceğini bildiğinden hiçbir şey söylemez, sadece dinler ve susar.
İnsanoğlu, özgürlüğün ne demek olduğunu ancak kafeslerdeki tüm kuşları azat ettiğinde anlamış olacaktır.
Ambalaj içi yansıtmaz, aksine anlaşılmaz/görünmez yapar. Çoğunlukla da cafcaflı ambalajlardan değersiz ürünler çıkar.
Yarım doktor insanı candan, yarım hoca imandan edermiş. Tabii bu kadar değil! O nedenle ekleyelim: Yarım öğretmen insanı bilgiden, yarım hâkim adaletten, yarım politikacı vatandan eder.
Küçük işlerle uğraşırsan, büyük işlerle uğraşmaya zamanın kalmaz.
Namussuzu aldatmaya kalkarsan; aldanabilirsin!
Düzen bir kere bozulmaya görsün; her şey ters gittiği gibi, tüm doğrular da eğri görünmeye başlar.
Olmayan, olsa da bir işe yaramayan kumdan kalelerinle, camdan saraylarınla değil: varsa kerpiçten evinle övün.
Başkalarına değil, öncelikle kendine güvenmen gerektiğini öğrendiğin gün; hayat merdiveninden bir basamak daha çıktığın gündür.
*Malı götürenler elbette kınanmalı hatta cezalandırılmalıdır; ama malı onların önüne getirenlerin ve götürmesine göz yumanların bu işte hiç mi suçu yoktur? Bence sen, ben, o kısacası hepimiz bu konuda az ya da çok suçluyuz.
(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)