Önce sevmeyi öğrendim.Sevgiyle söylediğim her sözün,.sevgiyle uzattığım elin,kalbimle paylaştığım her şeyin bana çoğalarak geri döndüğünü gördüm."Sen benim için önemlisin"sözünün paha bilmez bir değer olduğunu anladım.Gözlere inandım. Kelimelerin anlatamadığını gözlerde buldum. Ve gözlerin asla yalan söylemediğini gördüm.Mutlu olmayı uzaklarda ararken aslında hayatın küçük ayrıntılarında gizli olduğunu gördüm.Mutluluk size söylenmiş güzel bir sözde,bir çocuğun gülüşünde,bir serçenin telaşlı ötüşünde,çiçeğin kokusunda,denizin dalgasında,martının kanadında,mehtaplı bir gecede yakomazların size göz kırptığı o,sıradan anlarda saklıydı. Bütün bu güzellikleri görebilmenin erdem olduğunu anladım. Mutluluğu uzaklarda ararken yakınımdaki nice güzellikleri kaçırdığımı gördüm.Affetmenin insanı gereksiz yüklerden arındırdığını,hoş görülü olmanın sevginin bir ifadesi olduğunu öğrendim. Birini kırdıysam özür dilemenin beni asla alçaltmadığını aksine değer kattığını anladım.Hatalar insanlara mahsustu hatalarımdan ders çıkarmayı öğrendim.Anladım ki ilişkilerde en önemli şey güvendi."Sana güveniyorum"sözü çok değerliydi.Güvendiklerim ve inandıklarımla yola devam etmeyi öğrendim..Yaptığım seçimlerden pişman olmamayı öğrendim.Her seçimim hayatımın bir dönemcini gösteriyordu ve anladım ki beni olgulaştıran,geliştiren bu seçimlerimdi.Yıldızların benim için parladığını,yaşamanın her şeye rağmen yaşanmaya değer olduğunu anladım.Yaşam da doğa gibiydi neşenin yerini hüzünler,hüzünlerin yerini bazen acılar bazen de mutluluklar alıyordu.Gelip geçen güzellikleri görmenin,anın mutluluklarını yakalamanın gönül gözüyle bakmak olduğunu gördüm.Hayat bir kum saati gibiydi.Yaşanan saatlerin,günlerin tekrarı yoktu ve zaman çok kıymetli bir hazineydi. Boşa harcanmaması gerektiğini anladım. Sevdiklerime ayırdığım,sevdiklerimin bana ayırdığı zamanın paha bilmez bir değer olduğunu gördüm.Anladım ki hayatın dili sevgiydi. Ve her gün başlıbaşına bir hayattı.
Canan YÖNTER