Gitmek kolay olsa giderdim elbet,hem de arkama hiç bakmadan.
Ama gidemedim,arkama baktığımda gözü yaşlı birini görünce gidemedim.ona sarılıp onunla ağlamayı tercih ettim.oysa farkında olmadan yalan bir dünya yaşamayı da tercih etmiş oldum.
Biri vardı karşımda gözlerime baka baka yalan söyleyen biri.Onun sadece sözleri değildi yalan olan.Gözyaşları,bakışları,sevgisi de yalandı.
Kimim kimsem oldu yalan bakışları,vicdan azabım oldu gözyaşları ve yalan sevgisi dünyalara bedel oldu.
Ama kolay değildi gitmek,yalan da olsa bir sevgiye sırt çevirmek kolay değildi.Uzun süre bekledim.Gitmeyip öylece bekledim.O yalan söyledikçe ben her şeyin en doğrusunu söyledim.Olmadı.Bazen yüzüne fırlatıp attım yalanlarını,geri döndü kalbime bir ok gibi.Yine acıyan benim kalbim oldu.Bazen susmayı denedim,ben sustukça kanayan içim oldu.Kabuğun altında kanayan,hiç durmadan kanayan yalanlar oldu.
Vazgeçtim.
Bu defa arkama bakmadan çekip gitmeleri denedim.Gittiğim her yol ona çıksa da gittim,çok uzaklara gittim.Şimdi ona uzaklardan bakarken bile görebiliyorum yalan gözyaşlarını……