- 1536 Okunma
- 4 Yorum
- 1 Beğeni
DUAMSIN ANNEM
![DUAMSIN ANNEM](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/129177.jpg)
Büyümeseydim, belki de delicesine oynayabilirdim sokaklarda. Akşam ezanı okunurken telaşla koşardım eve.
Büyümeseydim, belki de hiç kendi anahtarım olmazdı. Parmaklarımın ucuna yükselip zile basmaya çalışır basamayınca kapıyı
yumruklardım belki de..
Büyümeseydim eğer gördüğüm her oyuncağı ister alamayınca uzun uzun ağlardım. "sen kocaman kız oldun ne oyuncağı" diye
azarlanmazdım belki de..
Büyümeseydim eğer dondurma yerken üzerime dökülecek diye şekilden şekle girmeme gerek kalmazdı,
Döke saça yerdim canım ne çekerse.
Büyümeseydim annem senin kucağına gömülüp için için ağlar yine uykuya senin kucağında dalardım.
Kabuslarım hayatın kendisi olmazdı. omuzlarıma bu kadar sorumluluk yüklenmez nefesim bu kadar daralmazdı belki de.
Büyümeseydim masumiyetim de kalırdı neşem de. Oysa büyüdükçe kayboluyor içimdeki saflıkta. Korku doluyor kalbim.
Kamburlaşıyorum sırtımdakilerin ağırlığından. Aynı anda yüz bin düşünce geçiyor zihnimden ve ben hangi yöne parçalanacağımı bilemiyorum.
Duyamıyorum kimi zaman yağmurun çıkarttığı sesi. Güneşin benimle konuştuğu yok artık.
Büyüdükçe doğanın sesi kısılıyor. Kendi iç sesim de öyle..Bir tek senin sesin arınıp duyuluyor annem bu kargaşanın arasında.. Bir tek senin sesin yumuşatıyor öfkeden kasılan kalbimi..
Hayatın kavgasında meydanın tam da orta yerinde kırılmış düşlerimi toplarken buluyorum kendimi.
Susuz kalmış bir fidan gibi gün geçtikçe kuruyor içim.
Büyümeseydim, belki de dans ederdim denizin şarkısıyla. gökyüzünü avuçlarıma sığdıracak kadar küçültür, pembe bir balonun içine koyardım kim bilir..
Gök kuşağının bittiği yerde bir küp altın bulacağıma inanırdım belki.. koştururdum saatlerce bittiği yeri bulabilmek için
Masalları gerçek, gerçeği masal bildiğim günler geride kalmazdı. arkadaşlarımla boyumdan büyük konuları konuşmaz
Küskünlüklerim zamana bırakılacak kadar derin yaralar açmazdı.
Büyümeseydim belki de kanıtlayabilirdim düşler ülkesinin varlığını..
Büyümeseydim eğer dünyayı değiştirebilecek gücüm olduğuna hala inanırdım.. bir zırh gibi giyerdim hayallerimi üzerime ve bilirdim ki dokunamaz bana hiçbir kötülük..
Yine biliyorum ki konuşmaz hiçbir çiçek.. Gökyüzünü avuçlarımın arasında saklayamam.. Dans edemem denizin şarkısıyla
Öyle büyülü ülkelere seyahat edemem.. Zaten bir önemi de yok artık bütün bunların..
Büyümek, zamanın düşlere oynadığı en adi oyun..
Dedim ya annem büyümeseydim eğer senin kucağına gömülüp için için ağlar yine uykuya senin kucağında dalardım ve
Bilirdim ki huzura açılan kapı senin kollarındadır.
Bilirim ki sen def edersin etrafımdaki kara bulutları..onun için bir anlamı yok diyorum zamanın benden parça koparmasının.
Korkularımın bir anlamı yok senin yanında.
Sen annesin, çünkü sen zamanın üzerinde, ayaklarının altına cennet serilen, çünkü sen nice sultanları dize getiren, çünkü sen meleksin çocukları korumak için gönderilen..
Sen annesin bir gün değil her gün dilimde her gün gönlümdesin..
Sen benim en büyük şansım en hayırlı duamsın annem..
Anneler Günün Kutlu Olsun Benim Biricik Meleğim..
Merve ÇAVUŞ
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/119562.gif)
Aydınlattığın için teşekkürler arkadaşım ancak ben Ayın harfini düşünerek o şekilde yazdım. a harfi ayın harfinden sonra geliyor çünkü. Orjinaline sadık kalmak istedim. Yine de eleştirin için teşekkürler.
MerveÇavuş tarafından 5/12/2014 7:38:16 PM zamanında düzenlenmiştir.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/28065.gif)
Du'amsın Annem, sanırım Dua'msin Annem biçiminde daha doğru yazılabilir arkadaşım.. Ana kelime Dua' dır çünkü...
Büyümemek elde değil ama içimizdeki çocuğun çocuk yüreğini neş'esini, gülücüklerini, haylazlığını, küçük yaramazlıklarını, saflığını, içten sevgilerini zamanla yitirmemek sanırım biraz da bizim elimizde.
Güzeldi paylaşımınız.
Saygılarla.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/119562.gif)
Gün geçtikçe büyüdüğümü hissetmek, çocukluğumun o masum sevinçlerinin geride kaldığını görmek çok üzücü.. ne kadar içimizin büyümediğini söylesek de yüklendiğimiz sorumluluklar içimizin de çocuk kalmasına izin vermiyor.. bu güzel yorumunuz için gönülden teşekkür ederim..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/147945.gif)
Kim ister büyümeyi?
Çocuk güzelliklerinin, yok olup gitmesini,
çocuk hayallerinin, aslında sadece hayal kalabildiğini öğrenmeyi,
çocuk sevinçlerinin, sonraki yılların sevimsizliğinden asla derlenemeyeceğini,
en acısı da,
bir koruyucu meleğin kollarından sıyrılıp,
hayatın sevimsiz göklerinde korumasızca uçmayı kim ister?
Çok güzel bir anne yazısı idi.