Ben Ölmedim Dünya



( Berkin’in dilinden. )


Sanmayın ki ben öldüm Dünya. Güldürmeyin beni. Neden ağlıyorsunuz ki?

Ben, bir elimde kaymak, bir elimde bal. Sıcak ekmeğimin üstüne sürüyorum. Bir yandan sizin çaresiz gözyaşlarınıza bakıp bakıp duruyorum. Ben ölmedim ki Dünya, ne ağlıyorsunuz? Ölmeye de hiç niyetim yok. Büyüyünce memleketimin vatandaşı olacağım. Babama ev alacağım, anneme renk renk elbiseler, kendime!... Kendimi boş ver. Kendime nasılsa bir şeyler alırım. Kendime daha çok var. Dedem var sırada, ninem. Bir de yan komşu. Annem onu çok sever. Sonra mor menekşeler. Ne zaman pazara gitsek, onlara saksı bakar. Renk renk saksılar.
Tam almaya kalkar, paketleri yapılır menekşelerin, ah annem ah. Aklına ben gelirim.

...Bırakır...

Bir büyüyeyim anne sen gör. Yeminle sana ilk alacağım şey, menekşelerine saksı olacak. İçi boş diyorum bak. Çünkü sen, bebek menekşelerini elinle büyüttün biliyorum.
Sana başka menekşeler alsam, onların boynu bükük kalır.


Aynaya bakıyorum da annem, sanki her gün biraz daha mı büyüyorum ne?

Geçen dedemler geldiğinde, boyumu ölçmüştü. Şaka mıydı söyledikleri bu kuş, leylek olmuş diye? Sen beni hâlâ "yavru kuşum benim" diye seviyorsun ama, ben büyüdüm artık. Öğretmenlerim bile "Adam bu adam" diye seviyorlar.

Adam olmak güzel şey değil mi anne?


Adam olmadan bile.




Davidoff/ öyküsatıcısı 2014 Berkin