0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
490
Okunma
Kendi buhranlarına düşüp etrafindakileri hiçe sayarsan bir gün bakıyorsun ıssızlık tek yoldaşın olmuş. Kuytu köşelerde yaşanmayı öğreniyorsun bir şekilde. Bunca dalganın arasında sonunu görmeden boğuşup durmak, yoruyor insanı. Göz kapaklarını bile açasın gelmiyor bazen. Bazen hiç sevemiyorsun hayatı. Azıcık heyecan olsun diye saçmaladığın vakitlerde bile dipte buluyorsun kendini. Sızdıran bir yer var, biliyorum eyvallah ama ne yeri bulabiliyorum ne de kapatabiliyorum açığı. İşin özeti iki gözüm umutsuzluğa yelken açmak nedir biliyorum da ne dönüş yolunu biliyorum ne de anlatabiliyorum...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
