Çaremsin Çaresizliğime
’GÖNDERİLMEYEN MEKTUPLAR’


Kalemimin sesi yüreğimin ta kendisi
merhaba

Sığmasan da kelimelere ve hiç bir mektup sığdıramasa da seni içine
dokunuyorum hasretine yine bir mektupla daha ...

Düşündükçe seni yazmak kolaylaşıyor şiir gibi akıyor içimden sözlerim, ilham oluyor her mısraya gözlerin. Sakın düzen arama bende, içim dışım senle karışmışken düzenimi olur yazdıklarımın...Ben seninle bir başka olmuşum, her satıra seni koymuş her satıra ellerimle dokunmuşum

Yarım kalan yanım,bilesin ki ben seninle hep varım

Çaremsin çaresizliğime, bir beyaz güvercin nasıl güzelse havada sende öylesine güzelsin gönlümün kafesinde.

Düşündükçe yokluğunu içimi sızlatsa da cümlelerim teselli oluyor yokluğuna işte, sana yazdığım bir kaç delikanlı kelime...

Özlüyor özlüyorum
gündüzleri uyutuyor geceleri yastığımla avutuyor, avutuyorum
kapatıp kirpiklerimi sana yürüyorum uykularımda ..
Saatin zamanı işlediği gibi işliyorum seni rüyalarıma .Bil ki benim zamanım hep senden yana ...

Kavuşursa bir gün ellerimiz, öpeceğim yolların kalbinden, saracağım yüreğimin kollarına ve hiç bitmeyecek hiç geçmeyecek zaman....
İşte o güne kadar, kapını çalacak en uslanmaz saatlerde gönderilmeyen mektuplarım bırakmayacak yalnız seni ..

Hadi şimdi aç bir ucundan sana gelen zarfın dinlendir sana yazılan mısralarda yüreğini, dokun gözlerinle bana dokunur gibi.
Bir daha yazmak için güç versin parmaklarıma...


21 Aralık 2013

RASİM YILMAZ