YAŞASIN HASTA OLMAK...
![YAŞASIN HASTA OLMAK...](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/122919.jpg)
İçimde güçlü bir hasta olma isteği var…
Hasta olmak istiyorum!..
Bir haftadır bunun için çabalıyorum.Saçlarımı ıslatıp sokağa çıkıyor,koşuyorum.Sonra terli terli su içiyor,yeleğimi çıkarıyor , belim açık geziyorum.
Daha neler yapabilirim bilmiyorum…
Sonunda midem bulanmaya başladı.Annemin dikkatini çekmek için lavaboya gidip kapıyı açık bıraktım ,öğürmeye başladım bile.Annem ‘’O da ne ,sen misin ,ay hasta mı oldun eyvah ‘’dedi.
Yaşasın !..
Ateşim çıkıyor sonunda.Ellerim buz gibi oldu.Nefesim burnumu yakıyor.İçimden çıkan sıcaklıkla , donan dışımı hissedebiliyorum.
Zangır zangır titremeye başladım.Bu iyi işte annem şimdi hiç kıyamaz.Ablama benim için bağırmaya başladı.’’Kızım kolonyayı getirsene,çabuk bir tanede bez,hadi büfenin içinde çabuk’’.
Ne diyeyim bu telaşı seviyorum!..
Hasta olmak güzel.Şimdi babam ne istersem alır.Sarı saçlı bebeği,vitrinde gördüğüm o elbiseyi,kırmızı çizmeleri ve boya kalemlerimi hepsini bu hastalıkta halletmeliyim.
Babam eve geldi ve gözleri büyüdü.Şu ilk karşılaşma nede tatlı oluyor.’’Aman Allah’ım ne oldu ,benim güzel kızım hasta mı olmuş’’.
Unutma gülmek yasak!..
Ölüm döşeğinde gibi yatarsam müthiş olur.Hele de babamın benim için bütün ev ahalisini tehdit etmesi bana hizmet etmeleri için zorlaması onur verici.
Bana çorba yapan annem, yine evi mis gibi kokuttu.Fakat çorba içmek zor.Çünkü gerçekten hastayım.Bir de gerçek olmasaydı ne güzel olurdu.Olsun şimdi onun ‘’Hadi ama bir kaşık daha iç’’ diye yalvarması yok mu,her şeye değer.
Ateşim var mı yok mu diye sürekli dereceyle bakıyor.Arada uyuyup uyanıyorum.Annem her uyandığımda ‘’İyi misin ‘’ diye sorup elinin tersiyle ateşime bakıyor.
İyi değilim yahu ,ölüyorum .İkide bir sorup rahatsız etmesene ,iyi olmayacağım işte!..
Evdekiler gözümün içine bakıyorlar.Ne istersem anında oluyor.Telaşla koşturmaları çok hoş.
Kardeşlerim sayemde alem yapıyorlar.Ne isterlerse bana söylüyorlar.Bende kendim istiyormuş gibi ,anneme söylüyorum.
Bu kıyağımı unutmazlar inşallah!..
Babam yanıma geliyor daha bir hasta oluyorum.’’Canın bir şey istiyor mu ’’diyor.
Tam sırası …
İlk önce yok demek lazım,yoksa olmaz.Babam biraz ısrar edince başlıyorum.’’Şu an çok hastayım hiçbir şey yiyemem ki ‘’.
Baba kırmızı bir çizme görmüştüm …
Asla al deme…
Daha lafımı bitirmeden babam gidip alayım diyor ve kalkıyor.Ama baba onun siyahı da çok güzel karar veremiyorum,deyince babam ikisini de alırım diyor.
Tamam o zaman sarı saçlı bir bebek de görmüştüm çok güzeldi.Aynı yerde çok güzel büyük bir boya kalemi seti vardı.Yan taraftan kardeşim fısıldıyor.’’Araba iste’’
‘’Baba bir tanede araba görmüştüm ,ne güzeldi.’’
‘’Sen arabayı ne yapacaksın ‘’
‘’Hiç sevdim’’
‘’Sen ‘’
Babam gülüyor ama neyse ki gitti.Kardeşime kızıyorum.
‘’Neredeyse anlayacaktı,beni şaşıttın aptal’’ diyorum.
Ay acaba başka ne vardı...Neyse abartmamalıyım bir dahaki sefere kalsın bu kadar yeter!..
Babam gidince çok mutlu oluyorum.Annem sanki birden iyi oldun diyor ve ateşime bakıyor.İyisin,iyisin diyor. Bu cümleyi hiç sevmiyorum .Yatmalıyım ve bir daha ani sevinçlerimi saklamalıyım.Anneme midem bulanıyor diyorum ve yine telaşlanıyor …
Evde kumanda elimde.Ben ne istersem herkes onu izlemek zorunda.Bir kaç günlüğüne evin karalı da,kraliçesi de benim.
Ablam bazen pis pis bakıyor.Onun bu bakışlarını biliyorum.İyi olunca canımı okuyacak.Fazla üzerine gitmemek lazım.Sonra saçlarımı yolarak tarayabilir.
Annemi teskin etmek için arada midem bulandı diyorum.Koşarak leğeni getiriyorlar.
Bu telaşı çok seviyorum…
Aslında lavaboya gidebilirim ama olsun.Hatta ara sıra halıya kusmak lazım.Yoksa beni ciddiye almazlar.
Annem yine ateşime bakıyor.Of... İnşallah yine iyisin,iyisin demez.Bundan nefret ediyorum.
İyi değilim yahu…
İyi olmak istemiyorum,iyi olmayacağım işte!..
Annem ve babam kardeşlerime kızıyorlar benim için.Bazen de birbirlerine.Her şey yolunda…
..............
Ateşim düşüyor…
Allah kahretsin…
Olamaz !..
Annem artık kalkabileceğimi ,naz yapmaman gerektiğini söylüyor…
Kardeşlerimi bakkala gönderemiyorum…
Kardeşim ne istersem ağız burun eğiyor…
İstediğim filmi açmıyorlar…
Babam çizmelerimi getirmiş,başka istemek yok diyor…Sadece kırmızıyı çizmelerimi almış zaten.Oysa ki , siyahını da alacağını söylemişti.
Hasta kalmak istiyorum…
İyi değilim yahu…
Neden anlamıyorlar…
Ablamdan su istedim.’’Kalk al ,hizmetçin yok ‘’dedi.
Hayır …
Tahtım devriliyor…
Bir daha hasta olursam, kimseye acımayacağıma yeminler ediyorum içimden...
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/67294.gif)
Küçücükken başucumda diye başlayan o şarkı geldi aklıma nedense. Nedense, ranza ve çelik dolap geçti önümden. Yatılı okul koktu odanın içi, ürperdim. Sırf eve gidebilmek için ağrıyan karnım, bak biz de yapardık böyle dedi. Çok haklı mazeretleri olabiliyor bazan insanların hastalanmak için. Çok haklı bir mazereti bulunabiliyor hastalıkların, iyileşmemek için.
Yetişkinleştikçe insan, başka oluyor hastalığın tadı rengi kokusu. Kırmızı çizmeyi ve sarı saçlı bebeği getiremiyor her hastalık ritüeli. Hoştu tebrikle.