Merhaba Dostlar,
Bu değerli alıntı yazıyı siz değerli dostlar ile paylaşmayı uygun gördüm.Selam ve sevgilerimle...
Tasavvuf sohbetlerinde, fikir alışverişlerinde, kullandığınız üslup çok önemli.

İlminiz ne kadar doğru kaynaktan olursa olsun ve ne kadar iyi ifade edilirse edilsin, sizden nasıl yansıyorsa öyle değerlendiriliyor.

Büyüklerimizin bildirdiğine göre özünüzden geleni ortaya koyuş seklinizi belirleyen en önemli etkenlerden biri tevâzu.

Hasan-ı Basrî’ye göre;
"Tevazu; evinden çıktığında karşılaştığın her Müslümanı, senden üstün saymandır."

Tevâzunun karşıt kavramı kibir ile ilgili olarak Ebû Yezîd de şöyle demiş:
"Kişi, halk arasında kendisinden daha kötü birinin var olduğunu sandığı sürece kibirlidir.’

Sehi ibn Abdillâh’tan aktarılana göre:
"Kendinizi tevazua alıştırın, dâva­dan (iddialardan) kurtulursunuz. Allah’a mütevazı olan insan, O’nun yara­ttıklarına kibretmez.

Sanılanın aksine, tevâzu göstermek kâmil kişilik hali değil, çünkü tevâzu kavramında kendinizde bulduğunuz benlik sanki yokmuş gibi davranma durumu var. Aslında tevazu sizde bilinç mertebelerinizin gelişmesiyle şekillenen ve kâmil kişi olgunluğuna eriştiğinizde kaybolan bir özellik şöyle ki;

"Kâmil, olgun kişi tevazu sahibi değildir!

Gerçek Kâmil olgun kişi Allah indinde yanında HİÇ olduğunun idrâkı içinde HİÇLİĞİNİ yaşar. Onda ne büyüklenme olur, ne tevâzû olur. "

Ahmed Hulusi

Varlıkta Hak’tan başkası yoktur diyerek, TEKLIĞI idrak edebilenlerden, her an, her mertebede’ zerrede onu görebilen; kulluk edebilenlerden olalım duasıyla...
sufizmveinsan.com/
[email protected]
İstanbul - 17.03.2008