Her şey tam iki yıl önce başlamıştı. Burası sessiz ve sakin görünüşlü bir mahalleydi ilk bakışta. Duvarların, kaldırımların dili olsaydı muhakkak dile gelir ve fısıldardı bu sükûnetin altında ne yattığının. Sıradan evler ve sıradan insanlar, görünüşlerinin aksine sırların gölgesinde ve sırlarla doluydu. Ortak noktaları bildikleri ve asla dile getirmeye cesaret edemedikleri büyük sırlarıydı; bu da onları ortak bir paydada birleştiriyordu. Ne birbirlerinden ayrı durabiliyorlar ne de aralarına yeni birini kabul ediyorlardı. Gelen kolay kolay orada duramaz ve geldiği gibi gerisin gerisin giderdi. Bilinmezlik ve dile gelmeyen her şey onların ortak lisanıydı. Bu yadsınamaz gerçek bir mıknatıs gibi onları etkisi altına almıştı.
Genç kadın yeni bir hayat kurmak ve hayallerini gerçekleştirmek için her şeyini geride bırakıp İstanbul’ a gelmişti. Ailesini, tüm sevdiklerini ve geçmişini elinin tersiyle itmiş ve bilinmezliklere yelken açmıştı. Sahip olduğu küçük arsayı satıp eline geçen parayla ilk yaptığı İstanbul’ a giden bir trene binmek olmuştu.
Yaşadığı kasaba artık onu iyiden iyiye boğuyordu. Tek seçeneği evlenip, mütevazı bir hayat kurmaktı. Başka seçeneği yoktu; oysa onun hayalleri çok başkaydı, tıpkı gökyüzüne uzanan bir yol gibi onlarca hayali vardı gerçekleştirmek istediği. Büyük bir şehre yerleşmek, zengin olmak ve doyasıya mutlu olmak istiyordu. Gerçekleşecekler hakkında en ufak bir tahminde bulunsa bir an bile burada durmaz ve geri dönerdi, ama beklentileri ve gerçekleştirmek istedikleri gözünü öyle boyamıştı ki olacaklar hakkında en ufak endişesi bile yoktu.
devam edecek.......