BENİM KADAR OLAMAN YA...

Burhan Emmi,ufak tefek,minyon tipli biriydi.Beline bağladığı meşin kuşağı hiç çıkarmazdı.Kuşağın gözünde bir ustura taşırdı.Bu ustura çok kıymetliydi Burhan Emmi için.Çünkü Burhan Emmi bu usturayla İnönü’yü tıraş ettiğini söylerdi.
Ayrıca çok güzel kaval çaldığını iddia ederdi:
"Ben kaval çalarken herkes can kulağıyla dinlerdi.Sabaha karşı Pırçalık Tepesi’nde kaval çalmaya başlardım.Herkes dışarı dökülürdü.Kurdu kuşu dinlerdi.Ağlayan çocuğu avuturdum."derdi.
Bir gün bir kaval getirdim dükkana.Burhan Emmi’ye uzattım:
"Çal Burhan Emmi dinleyelim."dedim.Bana ters ters baktı.Çalmak bir yana kavala elini bile sürmedi...Ben elinde kaval görmedim Burhan Emmi’nin.Çaldığını da kimselerden duymadım.
Bazan Pırçalık Tepesi’ne çıkıp kaval çalıyorum:Ağ gelin,sürmeli,Gesi bağları...Bir Kâmil Abi dinliyor,bir de Burhan Emmi’nin ruhu...

Burhan Emmi’nin büyük oğlu Mulla(Ömer) küçük.Yeni yetişip geliyor.Yaşıtlarına göre pek bir gelişmemiş.Burhan Emmi de minyon tipli.Ufak tefek bi garip âdem...Mulla babaya çekmiş belli ki. Hani ne derler? Armut dibine düşmüş.Ama gel de anlat bunu Burhan Baba’ya?Burhan Emmi’nin kardeşi Gara Halil uzun boylu,babayiğit...Burhan Emmi diyor ki Mulla’ya:
"Oğlum...Benim kadar olaman ya... Emmin kadar olursan iyi..."