- 916 Okunma
- 5 Yorum
- 3 Beğeni
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN SEVGİLİ KALEMİM...
![DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN SEVGİLİ KALEMİM...](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/216236.jpg)
Mahfuz hayallerimden damlayan sızı ve aşkın hicreti
Manen körüklenmiş bir aşkın meali
İlla ki satır başı etmeliydi evrenin dillere destan hikâyesini
Ve aşkı şiar bilenlerden
Yalnızlığın hicrinde saklı rüzgârın
Sayıkladığı ve kopardığı yaprakları kayıran mevsim
Dilbaz kalem
Şahbaz öykü
Muhafız alayı sözcüklerin kalemi körükleyen aşkın ruhu
Sitemin değil özlemin sesi olmalı şiir
Aşkın şanına yaraşır
Yüreğe hazır nazır bir hayali ikbal bilen
Şairin devasa yüreğinde kopan fırtına
Ve işte şair düştü yollara aşk uğruna.
Sonrası mı?
O halde bekleyin sıranızı, sevgili okur
Sizlersiz geçmez bu ömür varsa yoksa gözleriniz
Ve kalpten dökülen güzel eleştirileriniz nasıl da başımın tacı…
‘’Benim tereddütsüz bağlı olduğum şey sen değilsin, yazmak. Yazarken seni hiç düşünmüyorum. Aynı biçimde senin bağlı olduğun da ben değilim. Yazdıklarım. Sevgili okur seni seviyorum ve dostluğumuz sonsuzluk vaadi taşıyor. ’’(İ. Aral)
Çürük düşlerimi imha ettim ne de olsa ihya edilesi bir yürek vardı bekleyen bir o kadar nice yürek mademki baş koymuştum yazmaya ve vicdanımı rahat kılandı yazmak başımı yastığa her koyduğumda.
Mahfuz düşlerim vardı misal halen de mevcut.
Bir sekant uzunluğunda acım bazen bir ömrün kuyruğuna takılı kâh melankoli yüklü kâh umuda dair hislerim.
Bir ömür uyuduğum güzellik uykusundan ansızın uyandım o gece. Senelerden 2012 ve aylardan Ekim: eh, yıl dönümü yaklaşmaktı kalemimin doğduğu tarihin üzerinden on sene geçmişken bense yüz sene gençleştim ve sıfır beden iken kalemin hulasası şimdilerde koca kâinatı içine saklayacak kadar büyüdü ve devleşti gördüğüm ve yaşadığım yeni hayatın ibrazı ve ifası ve ihya edilesi benliği ki sonsuzluğa denk düşen.
Yalnızlığın mimi.
İçtenliğin hicri.
Sevginin de muadili ve müdavimi.
İpek kaftanım, saçımı bağladığım ince eşarbın aslında dün nasılsam bu gün de öyleyim ve değişmeyi reddediyorum üstelik ta baştan.
Havuç kemirdiğim lise yıllarım ve o kadar çok havuç yiyordum ki bir baktım ki: rengim turuncuya dönmüş ve o gün bu gündür havuç yemeyi yasak kıldım bedenime ve şükür eski ak pakça tenime döndüm ne de olsa doğal yaşamayı yaşlanmayı şiar edinmiş katıksız bir doğasever olarak ne zamanki makyaj yapmaya yeltensem birkaç kilo havuçla hallederim bu işi kısaca dün neysem bu gün de oyum.
Bunca açılım ve kendimi bildim bileli geçtiğim yollar ve hayal âlemim elbet kimine göre reddi güç kabulü güç bu bağlamda sevgi dolu olduğum kadar da huysuzum çocukluğumdan beri ve aklıma neyi koydumsa yapmışımdır.
Dünümde saklı bir kitap: Küçük kadınlar.
Ve hayatımda birden fazla okuduğum tek kitap unvanını da kimseye kaptırmadı bu bağlamda favorim de hep Jo olmuştu.
Hasbelkader esinlendiğim gençlik rüzgârı ve kalem tutmayı kendime yakıştırdığım en çok da öğrenci kimliğimi yitirmediğim ara ara esen rüzgârla öğretmen kürsüsünde oturduğum yılların bende yarattığı mutluluk da cabası.
Bir hayalim vardı herkes gibi lise bittiğinde: avukat olmak.
İkinci seçimimse psikolog olmaktı.
Üçüncüsü ise işletme ve ne yazık ki ben üniversitelerin edebiyat fakültesini araya dahi sıkıştırmamıştım meslek seçiminde bulunduğum o uçarı yıllarım ben hala hayata pembe gözlüklerle baktığım kadar güzellik uykumdan da uyanmam adına kırk yaşını beklemiştim ve işte o gecedir her şeyin başlangıcı.
Sözcüklerden atlas bir yorgan diktiğim.
Kitapları yer yatağı yaptığım.
Romanları ve klasikleri çeyiz sandığıma tıkıştırdığım…
Eh, ne anladım bu işten?
Evlenmek için miydi bunca hazırlık yoksa allameme mi olacaktım okulum bitmiş olsa da.
Kısaca harala gürele yaşadığım yıllar asla farkındalık kazanmadığım sadece düz bir yol ve korumacı ailem ve benim fütursuz hayallerim…
Yazdığım üç beş şiir derken yirmili yaşlarımda çalışma hayatına adım attığım ve edebiyat ve de yazarlık hayallerimi rafa kaldırdığım.
Altı üstü düş bellediğim adeta rafadan bir yumurta yer gibi kabuğunu soyduğum ve ekmeğimi bandığım ne varsa önüme serili sofrada.
Her şey bir ömür hazır önüme kondu.
Yemeğim, çamaşırım gereken gerekmeyen ne varsa asla elimi sürmedim ev işine bu arada hayallerimle kapışıyor bir yandan da sevmediğim mesleğimi icra ediyordum gerçi sonradan mesleğimi benimsedim bağrıma bastım ama…
Lakayt idi insanlar sonuçta iş dünyası.
Rekabet ve hırs odaklı banka çalışanları bense bankanın havasını pek bir sever olmuştum ta ki istifayı bastığım güne değin.
Bir analiz filan değildi yaptığım sadece aykırı ruhumla mesleğimle dans ediyordum ve dünyada saklı o cennetin peşine düşmüşken bendeniz.
Soyut varsayımlar.
Somut insan izlekleri.
Soy ağacım.
Soyadım.
Sonram.
Bir de öncem.
Ya, andaki mevcudiyetim?
Bir satıra ancak sığan hayatım adına CV denen formatı bir rütbe olarak taşıdığım ve o CV nin açılımı: yazdıkça yazdım unvanlar ekledim ama aradığım o mükemmel iş ortamını ve cenneti bulamadım girdiğim ortamlarda.
Aklımda yoktu yazmak.
Sadece hesap kitap yapıyordum yağdırıyordum bütçe analizlerini ve sayısız evrak, denklemler ve muhasebe kayıtları, bankanın girdisi çıktısı.
Evet, kalem elimdeydi ama kaleme ben hükmediyordum.
Sonra sevdalandığım öğretmenlik maceram ve kalem yine elimdeydi ama bu sefer ders notu tutuyor sınav kâğıtlarına bakıyor ve sil baştan yabancı dil öğretiyordum öğrencilerime bu sefer yine âşık oldum çünkü öğretmenlikti hayallerimin racon kestiği bir o kadar kendimi iyi hissettiğim…
Vurgun yiyen bir dalgıçtım ve ambarında yabancı dilin sözcüklerle eşleşen yaptığım çeviriler, aldığım ders notları ve öğrettiğim pek çok şey de İngilizcenin yanında çünkü ben sevgiyle ekiyordum cümlelerimi önce sevmekten geçiyordu yolum: öğrencilerimi sevdiğim ve öğretmen arkadaşlarımı ve kendimi sevdiğim ve mutluluktan kanatlarım çıkmıştı.
Araya giren onca şey.
Sağlık sorunları ve ailevi sorunlar nihayetinde devasa bir es verdiğim hayata bir o kadar o es aslında sonsuzlukla kilitli iken ya da boşluğu sonsuzluğa hibe etmişti ve hoş beş ediyordum tüm boş zamanlarımda oyalanacak bir şeyler bulmak adına aslında kendimi merkeze yatırmıştım ve kendimdim kendimin hedef tahtası ta ki kalemi bu sefer başka bir amaç için elime aldığım ve işte kâinat rotamı tayin etmişti.
O gün bu gündür içinde bulunduğum faaliyet yani yazmanın verdiği coşku ve okumalarıma da derinlik kazandıran üstelik iyi bir okuyucu olduğuna emin olan bendeniz anlamıştım ki: ben meğer hiçbir şey okumamışım.
Sözcüklerden motifler işlediğim.
Hayallerden şiirler türettiğim.
Aklımın dar sokaklarında firar eden hikâyeler ve bir iki de roman sığdırmışken bu yazma serüvenimde şimdi bakıyorum da dolu dolu bir on yıl nasıl da coşkuyla yazmışım yazmaktayım da ve yazdıran Rabbime şükürler olsun.
Hayatımın o uzun devre arasından bir adım sonrası elbet düşünmesi bile mutluluk veren yazma coşkusunu ve serüvenin hayata ve de kâğıda geçirdiğim ve çok teşekkür ediyorum sizlere, değerli okuyucularım.
On yıldır beni yalnız bırakmadığınız için ve ben ilk günkü heyecan ve coşkumdan da fazlasını taşırken ve kâğıda kaleme dökmeye doyamadığım…
Doğum günün kutlu olsun sevgili kalemim ve sizler iyi ki varsınız sevgili okurlarım iyi ki…
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Yalnız kendi nefsini düşünerek dost arayan, hizmetçi arıyor demektir. CENAP ŞAHABETT
GÜNÜN SÖZÜNE TEŞEKKÜRLER.
İNSAN NASIL DA ANLIYOR SEVGİNİN VE DOSTLUĞUN KIYMETİNİ.
BU SÖZÜN MİNVALİNDE YAZDIKLARIMI EKLEMEK MUTLULUK VERİCİ
YAŞASIN SEVGİ YAŞASIN İYİ NİYET YAŞASIN EDEBİYAT
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
İnsan ilişkilerimde asla yanılmayacağıma dair nasıl da emindim herkesten. İçtenliğim ve paylaştığım sırlarım ve sözüm ona sırtımı dayadığım ne çok insan derken müşküle düşüp kim varsa yüreğini ve sesini meşgule veren.
Hayatı hep paylaşmak olarak bildim bu bağlamda neyim var neyim yok pay ettim asla kötülük gelmeyeceğine inandığım kim varsa hayli yıprandım.
Tutunmam gereken bir şeyler olmalıydı illa ki ve ben bunu sevgi bildim. Sevmekten zarar gelmezdi kitabımda ve bana öğretilen ne ise ki sevgi zaten hatırı sayılır bir mecra oldu içimde.
Sözcüklerse servetimdi bir ömür gerçi kalemimle tanışıklığım gerçeklememişti henüz ama ben konuşarak bazen susarak ve çalıştığım işlerde en yüksek performansı sunarak konuşturdum kelimelerimi ve her şeyin aslında tek özeti vardı tek heceye denk düşen: Aşk.
İlahi bir farkındalıktı sevmek ve âşık olmak.
Aşkın aşikâr akışı hep aşina oldu bana ve ben aşkı pek çok yerde pek çok insanda buldum.
Göğsümü gere gere sevdim hayatı ve ne iş varsa elimde aşk ile yaptım.
Sevgiyle yapılan bir yemeğin tadı başkaydı.
Sevgiyle temizlenmiş bir oda bile cenneti çağrıştırırdı bana keza halen de öyle.
Sevgisiz yaşamak kâbus, sevgiyi harcamaksa ihanetti.
İnancın akabinde doğan bir derya batmayan bir güneş sevgi.
Yüreğimi ihlal eden sözcüklerse akabinde nice güzelliğe kanat açıyor.
Maviden mintanı göğün.
Yeşil ağaçlar ve ormanlar elbet vatan aşkım ve insan sevgim.
Bağdaş kurduğum hangi duyguysa beni ihya eden ve Rabbime götüren.
Ölçüsüz sevgi aslında bir ölçüt çünkü insan olmanın meali sevginin de ta kendisi.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Bir tebessüm ekmeliydim evrene sadece bir tebessüm. Mütereddit sözcüklerden başımı kaldırıp göz hizasında saklı ufkun hatırına.
Güneşten dökülen pul pul
Tek amacımdı tek amacım Rabbine layık bir kul
Hüzün reçetem onaydan geçmişti bir kere:
Hemhal
Olduğum yalnızlığın susmak bilmeyen
Sirenlerinde saklı yağız bir acıydım
Hayalleri insanın sevgiyle pekişen.
Ak pak yüreği Rabbi ile bütünleşen.
Bir yazı ya da bir şiir ne ki insan tebessüm ekmişken bir kere hayata ve gülen gözlerle Rabbine b/akan yüreği Allah sevgisi Allah korkusu ile çarpan
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Çok teşekkür ederim.
Sonsuz selam ve saygımla...
Yüreğin dert görmesin dostum.