Aşk varolmanın kimyasıdır derler..
öyle ki; insan varolma savaşında
hep aşktan medet umar durur
aşk doğru tastan içilmesi gereken ab-ı hayattır.
ya doğru tası bulup ölümsüzlüğe ulaşırsın.
yada cahilce yanlış tasa sarılıp
bir anda yok olup gidersin...
işte o doğru tasa ulaşmak bi erdemdir
erdemde hayatın kimyasını çözmekten geçer
hepimiz birer simyacıyızdır aslında
yaşamdan aşk üretmeye çalışan
oysa hiç anlamayız aşkın zaten hayatın ta kendisi olduğunu.
ellerimizde, beynimizde, kalbimizde yüzlerce iksir
yüzlerce formül barındırırızda
bi yolunu bulup doğru reaksyonlarla birleştiremeyiz onları işte
hüzün tamda burda yakalar insanı.
bi siyanürdür damarlarında dolaşan
yavaş yavaş sinsice ilerlerken damarlarımızda zaman
ölüm gülümser tüm sevecenliğiyle
yada hepten bi zebanidir işte hoyratca boynumuzu vuran
kim değiştirebilirki sonunu yazılan senaryonun
hadi söyleyin kim cesaret eder buna
firaun kızıldenizde secdededir
nemrut bi sineğe yenik düşmüştür
demem o ki aşk varolmanın kimyasıdır
kimya ise var olmanın gizli iksiri..