Numan CENGİZ, çağdaş Türk edebiyatında klasik şiir geleneğini yalnızca biçimsel olarak değil, zihniyet ve dünya görüşü bakımından da sürdüren müstesna bir şair ve yazardır. Divan şiirinin estetik derinliğini, modern çağın toplumsal ve ahlâkî meseleleriyle buluşturan Cengiz, eserlerinde tarih, kültür, medeniyet ve insan kavramlarını merkezî bir bilinçle ele alır.

Şiirlerinde kasîde, tercî‘-i bend, terkîb-i bend, rubâî ve terzarima gibi klasik nazım biçimlerini başarıyla kullanan Numan CENGİZ; aruz veznini, süsleyici bir teknik unsur olmaktan çıkarıp düşünceyi taşıyan asli bir yapı hâline getirir. Onun şiiri, biçimle muhteva arasında kurduğu sağlam denge sayesinde hem geleneksel hem de güncel bir karakter kazanır.

CENGİZ’in poetik dünyasında adalet, ahlâk, iktidar, teslimiyet, nankörlük, insanın düşüşü ve yükselişi gibi temalar belirgin bir yer tutar. Bu yönüyle eserleri yalnızca estetik bir zevk sunmaz; aynı zamanda eleştirel bir düşünce alanı açar. Şiir, onun kaleminde bir itiraz ve muhasebe vasıtasıdır. Toplumsal yozlaşmaya, güç tapıncına ve değer erozyonuna karşı klasik şiirin imkânlarıyla konuşur.

Yazar kimliğiyle de dikkat çeken Numan CENGİZ, edebiyatı tarihsel bağlamından koparmadan yorumlayan; mitoloji, medeniyet tasavvuru ve kültürel süreklilik üzerine düşünen bir entelektüel duruş sergiler. “Geçmişten Geleceğe Nevrûh” gibi çalışmaları, onun edebiyatı yalnızca bireysel bir ifade alanı olarak değil, kolektif hafızayı diri tutan bir medeniyet dili olarak gördüğünü ortaya koyar.

Numan CENGİZ, günümüzde klasik Türk şiirinin “taklit” değil, “devam” edebileceğini gösteren isimlerden biridir. Geleneği bugüne taşıyan bu bilinçli yaklaşım, onu çağdaşları arasında ayırt edici bir konuma yerleştirir.