Sultanım...
Renklerimi dâhi gönüldeki ademi, uykusuz kalmış gecelerimi, yastığa düşürülmüş her bir damlayı, gidilmiş onca yolu, yazılıp çizilmiş satırlarımı aldım da geldim.
Sultanım...
Duyduğuma değil, duymadıklarıma, söylenenlere değil edilmeyen kelama, kendi söylediklerime değil, diyemediklerim için kırıldım da geldim… Gönlümü, kanayan dizlerimi değil utanmayı kenara bırakan onurumu sırtımda taşıyıp geldim...
Cemreyi yakama takıp bu iklimde aç, susuz bırakan kudretin aşkına geldim...
Aşk ile geldim...
Leyladan Mecnuna varmak için...
Sultanım!
Elini, eteğini öpe öpe, taşlarını saya saya...
Her bir merdiven basamağını Bismillah! İle
Allah aşkına, aşk ile geldim...
Yeşil halıların üzerine kırmızı şeritler, gök ince ince sanatlarla çizilmiş...
Kırık onca gönül başını sağa yatırıp salavat getiriyor...
Eller aynı anda kalkıp, beller aynı anda bükülüyor...
Alnımızın karasına, yüzümüzün astarsız olmasına rağmen geldik, Sultanım...
(Aç olanlardan değilde gerçekten oruç tutanlardan, 11 ayın Sultanını hakkı ile eda edenlerden oluruz, inşallah )
Ismahan Çeribaşı