Cümle sonu nokta ile kapanır;
Noktayı koymazsan cümle sızlanır!
Yan yana üç nokta lafı uzatır;
Üst üste çift nokta misal aratır!

Cümle sonu ünlem ile kapanır;
Ünlemi koymazsan cümle kaşınır!
Soru işareti cevap aratır;
Cümlede virgülse az duraksatır!

Noktalı virgülle denge sağlanır;
Tezatlar dengede bariz aranır!
Yan yana çift nokta olmaz, sırıtır;
Yapılan hatalar aynen kırıtır!

Noktalamalarla anlam kazanır
Şiirler, yazılar; mutlak aranır!
Kaynak çok, yeter ki biraz araştır;
Yaşı başı bırak, az göz kamaştır!

‘Nasılsa dilciyim!’ diyen aldanır;
Şahsen çok yanıldım, çözüm aranır!
Tecessüsü mutlak öze yakıştır;
Yanlışı doğruyla biraz kapıştır!

Sözde şiir yazdım, mevzu kapanır;
Noktalama ile detay tatlanır!
Paldır küldür yazmak yürek daraltır;
Noktalama yoksa az yadırgatır!

25.02.2016
Bilmemek değil öğrenmemek ayıptır.