O bir candı hatta candan da öte can
Yüreğini eline alır gelirdi öyle
En doğal haliyle gülümseyerek
Gümbür gümbür gelirdi
Kollarını açar kucaklaşırdık
Bizi ilk karşılayan o olurdu
Köye geldiğimizde bahanesiz;

Her haliyle güzel kara bir kız işte
Sımsıcak gülüşüyle içimizi ısıtırdı
Bir başka yaz geldiğimizde
Gülüşü yoktu
Onu yakın köyden birine nişanlamışlar
Kız istemeye geldiklerinde babası ağzını aratmış
O sesini çıkarmamış ne evet ne hayır demiş
Babasıda sesizliğini evete yorumlamış
Vermişler
Şimdi kara kara düşünüyor, planlar yapıyor
Evden kaçmaga çalışıyordu
Dağlara gidelim diyordu bana
Planlar yapıyorduk;
Hiç bir zaman uygulayamayacağımız
Babasına diyemiyordu sanki
Sanki; zamanında çıkaramadığı sesinin
Cezasını çekiyordu.
Babasının sözünü yere koymak istemiyordu
Söz ağızdan çıkardı
Çocuk aklımızla ona nasihatlar veriyor
Nikahta keramet vardır diyorduk
Belkide evlenince severdi nişanlısını
Ama neden? Neden? O harbi sözünü sakınmayan kız
Evlenmek istemiyorum dememişti, diyememişti
O esnada ağzı dili bağlanmış gibi
Bir gün duydum! Ve duyduğumda;
Vurgun yemiş gibi oldum
O can yürek, o şirin kara kız
O gülümsemeleri içimizi ısıtan candan da öte canı
Bir hayır diyemedigi için kaybetmiştik

5.9.2007 Bad Hersfeld

Saat: 13:29

Zeynep Şekerci