İt bizim it kemik Hâkim kasabın,
Havlar bize saydırıyor dişini…
Git dizim git gönül bozma asabın,
İpi elde eller takmış fişini…

Aşığıdır kemiği bol kapının,
Uşağıdır her kocaman yapının,
Ölçtüm biçtim değeri yok çapının,
Aş yediği kaba yapar çişini…

Sahibini ilah yapar her lafı,
Palavrada yok vicdani insafı,
Hep zorbanın hep hırsızın tarafı,
Ödül sayar zalimin piş pişini…

Ar perdesi lime lime öz heba,
Sahibinin tetikçisi söz kaba,
Ne selam ver ne de al bir merhaba,
Piş desen de duymaz senin pişini…

Şerden kirden geçmiş öbek öbektir,
Ense kalın haram balkon göbektir,
Bukalemun bir utanmaz şebektir,
İç küflü nar moda süsler dışını…

Her eşikte yal aradı mideye,
Kırk taklayı attı bir tek pideye,
Gözü kara bastı geçti fideye,
Meslek tuttu dalkavukluk işini…

Bey babası tipsiz uyuz çomardı,
Hayal düşü bolca yeşil tomardı,
Kula kulluk en sevdiği damardı,
Mal mülk buldu atmaz karın şişini…

Cantekin der; bizim itte öz çürük,
Madalyadır yüze düşen tükürük,
Közümüze hem benzindir hem körük,
Bahar biter gönlüm görür kışını…