Bazen özlem oldun, bazen ise hasret.
Geleceğim az kaldı bitecek bu vuslat.
Uzak yolların aramıza koyduğu esaret,
Aşılacak sevdiğim, son bulacak yakında.

Buralar öyle soğuk ki; kar, kış, kıyamet.
Doğacak güneş ve aydınlanacak zulmet.
Aylardır çaresizce, yaşadığım bu gurbet,
Bitecek sevdiğim, son bulacak yakında.

Hayatın anlamısın, altındır toprağın taşın.
Yaşamayan anlamaz, bitmez bizdeki aşkın.
Aklıma geldiğin her an, içime akan gözyaşım,
Dinecek sevdiğim, son bulacak yakında.

Ne güzeldir şimdi kim bilir, Kız Kulesi, Galata.
Çocuklar koşup oynuyordur, bembeyaz sokaklarda.
Senden ayrılarak yaptığım, hayatımdaki bu hata,
Düzelecek sevdiğim, son bulacak yakında.

Nasılda serindir şimdi, boğazın berrak suları.
Dimdik duruyordur yine, tarihin güçlü surları.
Sensiz geçen her anımı, uyandığım sabahları,
Geçecek sevdiğim, son bulacak yakında.

Dünya’nın merkezisin, Dünya’nın başkentisin.
Hayatın anlamısın, hüznüsün neşesisin.
Çekilmez trafiğe rağmen, yaşanmaya değersin.
Ömrüm senle son bulsun, aziz İstanbul.