4
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
1007
Okunma
yaşamaya değen bu güzel, hayat,
şakaya almaya da gelmiyor.
daha kazanmadan kaybetme korkuları
ve olumsuz yanlarıyla muhatap olmak,
en sağlam temelleri yıkıyor.
her sabah ,hayalinle açılan günümün kapıları
şimdi neden kilitleniyor üzerime?
birden kayboldum hayallerimin denizinde,
sabahlarım neden olmak bilmiyor ?
gönlümün caddeleri uzanıyor çıkmaza doğru…
ağır yeminli sözlerim odamda,
soğuk rüzgar, olmuş esiyor.
meğerse vurmak, lazımmış,
hayatın insafsızlığını zamanında yüzüne.
türlü entrikalar harcarken üzerimizde
o, zaman ,adı çaresizlik ,olmazdı bizsizliğin
karışan aklımızı, o çözebilirdi
baksaydık bir ,defa kalbimizin gözlerine.
pişmanlıklar, günah, çıkarmalar,kendimizle kavgalar…
içimizdeki hangi biz bizi böyle üzüyor?
Nuran KARACA 20:14 25.01.2016
5.0
100% (7)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz