Dikensiz güldü, bahardı çocukluk;
Hep öyle olacak sandık…
Olmadı; güzelim çocukluk uçtu gitti!
Mutluluktu çocuklukta masallar…
Masalların zamanı çoktan geldi geçti!

Deli dolu fırtınaydı gençlik;
Tapulu malımız sandık…
Kalmadı gençlik; su gibi akıp gitti!
Boşa çırpınmakmış dönmek için geri…
Geri dönmenin zamanı çoktan geldi geçti!

Sadece kısacık bir ömürdü
Yaşanacak olan tüm zaman…
Yaşadık sandık, yaşayamadık gitti!
Bir lokma baldı arının çiçekten istediği…
Arı öldü; balın zamanı çoktan geldi geçti!

Gör, bak ne okuduğumuz şiirler kaldı,
Nede hayalini kurduğumuz tatlı aşk masalları…
Kalmadı, kalmadı artık hiçbir şey!
Ne yazın yakıcı sıcağı, ne kışın soğuk karı…
Eyvah, ömrün dört mevsimi çoktan geldi geçti!

Ağlama artık hiçbir zaman,
Son pişmanlık fayda etmezmiş.
Biz zamanın kıymetini bilemedik gitti!
Tükendi dizlerin gücü, söndü gözlerin feri…
Heyhat, yaşamanın zamanı çoktan geldi geçti!


Mustafa YÜKSEL