Hoca da insandır ya, güzellikte arar haz,
Fakat biraz fakirdir, görkemli eş bulamaz.

Aradan kırk yıl geçer, pek abartmak olmasın....
Halk der ki; ‘’biz bulalım, Hoca yalnız kalmasın!’’

Hocayı everirler tam görücü usulü,
Gerdek gecesi Hoca kaldırır hemen tülü…

Aman! Bir de ne görsün, çirkin mi, çirkin eşi!
İrkilerek gözleri olur sanki faltaşı..!

Ertesi gün çarşıda görür biri Hocayı,
‘’De bakalım Nasreddin, nereyedir balayı?

Eşin çalışkan mıdır, koyun falan güder mi?
Dilediği her zaman baba‘evine gider mi?’’

Canına tak etmiştir sorular Nasreddin‘in,
Sınırını aşmıştır soru soran haddinin…

Adama der, ’’sorduğun, yerin dibine batsın!
Bana görünmesin de, kime giderse gitsin!’’

Kederli©Almanya, 12.11.2007/07.01.2016
Uyarı: ‘‘Kederli‘‘ mahlası ile yazılan tüm şiir, makâle ve hikâyelerin her hakkı mahfuzdur!