suskun zamanlar vuslatında yürüyorum
hangi simaya baksam sensin,görüyorum
ellerimi ellerinde bırakmıştım titriyordun
sen de kalsın geriye istemiyorum
elsiz ayaksız yüreksiz nasıl yaşarım bilmiyorum

bir kafile geçiyor babilin asmalı sokaklarında
bir kadın gömülüyor nebatilerin kayıp kenti çorak topraklarında
John William Burgon, bir şiir düşürüyor alıp yüreğime koyuyorum
çanlar çalıyor ezanlar okunuyor bir güvercin semah dönüyor yanı başında
tutup seni bir daha ıslatıyorum nesli kesilmiş gözlerimin yaşında
The Siq geçitinde önümü kesiyorlar saçlarına tutunuyorum
Royal Tombs da asasına tutunarak zor yürüyor bir kral seni soruyorum
hangi makberdesin sırf sana sırf bana ağlıyorum

suskun zamanlar firkatin de gökte ki beyaz mavi
gözlerinin kapağında mendilim kanevice işlemeli

ersin çetin yılmaz
0601216