Daha sevmemeye yemin etmiştim
Yeminimi bozdum senin yüzünden
Bu sözümü ben yıllardır tutmuştum
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Bir gülüşün canım her şeye yetti
Sevdanın girdabı benide yuttu
Duygularım galip mantık pes etti
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Nereye vurayım dertli başımı
Sana kurdum hayalimi düşümü
Sevdaya uçurdum gönül kuşumu
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Etmemiştim ben kimselere meyil
Dedim artık gönül sen buna eğil
Bu verdiğim kolay, bir karar değil
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Bana soranlara sevemem dedim
Bu son günlerimde hiç gülemedim
Büyükmü konuştum sözümü yedim
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Yürekten sevmesi bu olsa gerek
Gönül sevmiş ise olur mu ırak
Gayri seni taşır bu yorgun yürek
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Feleğe kahrettim ben artık küsüm
Hiç eksik olmadı kederim yasım
En sonun da güldü o kötü şansım
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Kader mi talih mi nereden biliyim
İstiyorum senin ile güleyim
O Yüce Mevlam’dan vuslat dileyim
Yeminimi bozdum senin yüzünden

Keremin Ferhatın aşkına döndüm
Dermanım kalmadı düşküne döndüm
Seni görür görmez şaşkına döndüm
Yeminimi bozdum senin gönlünün

Kul Hızır’ım açtım gönül köşkü mü
Sen aldın içimde olan kuşkumu
Bir bilsen gönlümde şimdi coşkumu
Yeminimi bozdum senin yüzünden
Yeminimi bozdum senin yüzünden
*
Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)