2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
1057
Okunma
Önünde boş bir kağıt, elinde kara kalem
Aklına ne estiyse döktürüyor durmadan
Sanıyor meftun ona; hayrandır cümle âlem
Boş sallayıp duruyor ne vermişse yaradan
Ağzından çıkan sözü kulakları duymuyor
Dün söylediklerine, bu gün ki hiç uymuyor
Kendini, âlimlerle bir kefeye koymuyor!
Kaç gram olduğunu öğrenecek sonradan
Cahillere iltifat, cehle ortak olmaktır
El alemin koştuğu yolda, yaya kalmaktır
Aydınlığa yüz dönüp, zulmette boğulmaktır
Ona yoldaş olmayın gitsin bildiği yoldan
Kâmil kişi fikriyle asırlarca anılır
İnsanlığın gönlünde ebedî bir yer bulur
Cismi göçüp giderse, ismi hep bâki kalır
Cahiller boş söylerler, yorulmadan durmadan
Onlara bir duam var, ıslah etsin yaradan
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz