Yapılacak bir iş zamansız olmaz,
Çoban koyun güder vakti gelince!
Bu dünya fanidir, kimseye kalmaz,
Herkes göçer gider vakti gelince!

Vakitsiz ötmüyor, bizim horozlar,
Vaktinden önce hiç olmuyor kozlar,
Vaktinde geliyor, mevsimler yazlar,
Dostlar bayram eder, vakti gelince!

Gelmezse zamanı çocuk büyümez,
Zamansız bir adım atıp yürümez,
Zamansız insanın yüzü hiç gülmez,
Oluyor derbeder vakti gelince!

Vakitsiz öter mi bağdaki bülbül?
Ancak gelip konar açar ise gül,
Neler ister neler inan ki gönül,
Gönül bağın budar vakti gelince!

İnsan olgunlaşır belli zamanda,
Ocak yanar ise tüter dumanda,
Dertli ’ye hoş gelir, saz da keman da,
Bana bir tas su der vakti gelince!!


ERDEMLİ-19 Aralık 2015 Cumartesi
Cafer AKSAY