Gözümde canlandı köyüm İmirli
Gönlümde esiyor hasretin yeli
Bir başka özledim ben görmeyeli
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Karışıktı keçi ile koyunu
Kavgaları mertti yoktu oyunu
Herkes bilir bir birinin soyunu
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Ortasından geçer küçücük çayı
Sevap derler zaten görmek sılayı
Çalışmak zor geldi seçtik kolayı
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Yetiştiğim yörem o güzel yurdum
Çocuksu hayalim hep orda kurdum
Gitmesem de heran aradım sordum
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Köyde yaşayanlar yakındır cana
Köylüyüm demesi gurur insana
Ora da büyüdüm ne mutlu bana
Ben nasıl özledim, şimdi köyümü

Dokuz tane vardı içinde kuyu
Buz gibi olurdu çıkınca suyu
Derinliği bilmem kaç adam boyu
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Hep gezerdim tepesini dağını
Unutamam bahçesini bağını
Yaşadım gençligimi gençlik çağımı
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Soğuktur havası çetindir kışı
Ocakta pişerdi yemeği aşı
Dibek(soku) oluyordu büyükçe taşı
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Saygıyı köyümde bildim öğrendim
Yanlışım olduysa sildim öğrendim
Kıymetini ordan geldim öğrendim
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Sağı milliyetçi yurt sever solu
Dostca geçinmektir bu işin yolu
Çorumlu Cefakar hep ANA dolu
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Ortasyaya dayanıyor soyumuz
Kayı boylarından gelir boyumuz
Çorum Sunguluya baglı köyümüz
Ben nasıl özledim şimdi köyümü

Kul Hızır’ım hasret sardı içimi
Gurbette yaparız artık geçimi
Kimse istemezdi böyle seçimi
Ben nasıl özledim şimdi köyümü
Ben nasıl özledim İmirlim seni
Ben nasıl özlemem imirlim seni

Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)