Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Bu nasıl faniliktir, konuyorsun hep kăra İnsan muhtaç mıdır ki, sahtekâr halaskâra? Kokusu çıkar bir gün, gizli kalmaz gerçekler Yüzsüzün yüzü düşer, gözü olur maskara
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Farkındayım şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Farkındayım şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.