Yıllardır arıyorum kendimi,yıllardır...
bazen şehrin loş sokaklarında,
bazen patikalarda,
bazen kendi içimde.
Yoksun ey kendim,kayıplardasın.
Varmış gibi geliyorsun bana
ama sanırım çok uzaklardasın.
Tenim bir maske biliyorum
özüm ise kayıp ülkelerin
meçhul sokaklarında gezer.
Bir yudum içtiğim çaya
ortak edemedim seni.
Neşelendim yoktun,
hüzünlendim yoktun.
Yokluğun mahzenin de
beni kederlere soktun.
Biliyorum benden bir parçasın
ha özümsün,ha canımsın
yalan söylüyorsam yüreğim yansın.
Bak kaç hazan mevsimi geçti
yine yaprakları döküldü cevizlerin,
hurmaların,dutların
kırılmaz mı acep vuslata engel olan
kalbimin zarlarında saklı
onulmaz putlarım.
Ömür gri bulutlar gibi belirsiz
ya beyaza döner ya siyaha
gel ey kendim,
gel ey benden olan,ben olan.
yokluğunda hüzündür
sadece kalbime dolan.
ben benden çok uzağım
biliyorum ben kendime tuzağım.
o yüzden artık aramayı bıraktım
anladım ki kendime fersah fersah ıraktım.
Anla ey kendim ; bir tenim var
bir de içimde ki sen varsın.
tenim hastalığa,yokluğa mübteladır
sen benim varlık sebebimsin
yokluğun ise bana müntehadır.

Münteha : son,akibet,bitiş.

Talip KAZGI
18 Kasım 2015 Çrş / KONYA
Saat : 18:15