0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
642
Okunma
1995 İstanbul
Sallanıp durmak bir yaprak gibi rüzgarda
Titreyerek düşmek avuçlarına sonbaharda
Sürüklenip gitmek kayıp elinden usulca
Ve sana dönmek o en son limanda
Göreceksin beni ama dokunamayacaksın
Adımı haykıracak insanlar, sen tanıyamayacaksın
Senin gözlerinde telaşlı mazinin izleri
Benim üzerimde bilmediğim yolların tozları
Anlatacaklar beni sürüklenip gittiğim o yollar
Düşüp kalktığım o güzelim kadınlar
Anlatacaklar beni yaşayamadığım yıllar
Alacaklar beni o son limanda
Ve sana getirecekler
Benim üzerim toz, senin gözlerin mazi
Görmeyeceksin, göremeyeceksin beni
Her şey suskun şimdi, her şey yitik
Bir seni duyuyorum, esip geçen rüzgarla
Senin gözlerinde hıçkırıklar
Benim üzerimde; kuşlar, ağaçlar, topraklar.....
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
