Dinleyin sizlere bir çift sözüm var;
Kuruyan çöllere nehir benim ben…
Kaldırımda gölgelerin gezdiği;
Caddesiz sokaksız şehir benim ben…

Her yudum sonunda mutlu olduğu;
Damlaya damlaya cana dolduğu;
Gözlerin Leylamdır diye bildiği;
Mecnuna sunulan zehir benim ben…

Namlusuna son kurşunu koyduran;
Cinnetinin cilvesine uyduran;
Vasiyeti mezarında duyduran;
Tetikler düşüren fikir benim ben…

Gönül bülbülünün dalını kırıp;
Yalandan dil ucu hatırın sorup;
Karanlık geceyle gerdeğe girip;
Ezelden boşanan ahir benim ben…

Hasret yılanının başını ezip;
Gecenin kör vakti nameler yazıp;
Mızrapla çilekeş tellerde gezip;
Hüzünle çekilen zikir benim ben…

Sabır kalesini temelden yıkan;
Yıllarca gözünün içine bakan;
Gördükçe diklenip canını sıkan;
Hoyrat avuçlarda nasır benim ben…

Talih pazarında yüzü gülmeyen;
Attığı son zarı düşeş gelmeyen;
Görüş günlerinde görüş bilmeyen;
Sevda zindanında esir benim ben…

Sevinen adresti intiharına;
Kalemi dayandı her inkârına;
Yazılan her satır son kararına;
Hasret mektubunda nesir benim ben…

Boyadım pembeye yalanlarını;
Yarama tuz ettim talanlarını;
Yakarak dünlerden kalanlarını;
Payını paylayan kesir benim ben…

Ali ALTINLI – 05/11/2015
Saat: 15:00