Ayrılıklar uyandırmıyor yüreğimi…
Sabahlara bakışım akşamlardan kaçışım değişiyor
Eskimiyor hiçbir geçmişim,
Nakatarak nakarat yaşıyorum Gözlerini…

Karanlıktayım günlerdir,Güneşsizim
Cehennem yangınlarının yaraları demleniyor gözlerimde,
İhanetin kahpe pençesi dolaşıyor bedenimde
Ve ben ölmüyorum,sadece, yüreğim uyuyor.

Adına yazdığım bütün şiirleri yırtıp yerine yenilerini ekliyorum
Hergün değişiyor sözcüklerim…
Bu gün nefret ederken senden yarın çok seviyorum seni,
Kifayetsiz benliğine kafiyeli cümleler yazıyorum
Kæh damarım olurken Şah damarımı söküyorsun.

Hergece geleceğin günle pazarlık yapıyorum ama birtürlü gelmiyorsun
Sensiz uyuyor,sensiz gülüyor ,sensiz yaşıyor ve sensiz ölüyorum.
Amansızca gidiyorsun ellerimden ve ben seyirciyim sensizliğe,
Olmayacak dua değilsin ama olmamak için her şeye değindin.

Ben deliyim ne sevecek yarim ne sayacak dostum var
Kaldırım taşlarını sayarken geçti gecelerim,Ölüme inattı hep cümlelerim
Ama ölmedim sensizliğe inattı hecelerim..
Ve hep boynundan asıldı hayallerim..



Mülteci bir kampta teslim olmayan bir çocuk
Geçmeyen gecelerin tetikçisi,ben.
Yada bana benzeyen herkimsen.
Doğum gününle alkolü bir bildiysen
Yada bir kahpeyi dost edindiysen
Başın saolsun çocuk yüreğin uyusun…