aşk degil biten, biten insanlık,bitirilen sevgiler,
bir dokunun bak neler oluyor,insan sandıklarına.
insan insanın cehennemi olmuş,tabiat ana aglıyor,
cehaletin tırmandırdıgı insanlara dag taş titriyor ,
üzüntüden insanlar kıyamet alemetine girdik diye.
aglayanlar, çırpınanlar, denize kucagında bebegiyle,
teknelere sıgınmış,yaşlı hastalar ve hamile kadınlar,
nasıl yaşarız diyerek, hınca hınç doluşup can havliyle.
tahta parçalarına sıgınıp,ölüme gidiyorlar sevinçlerle,
insanlar masum halde ,aç bilaç hamile,hasta halde .
hemde devlet ararken,medeniyete inanıp bir ümitle,
medeniyet ve insan hakları diye ses verenlere kanıpta,
ölürken anlıyorlar ancak sahte ve yalan samimiyetler.
işte böyle ortada,zindan beyinlerin hal ve ahvali böyle.
heyhat,can bedenden çıkarken anlıyor masum insanlar.
medeniyet diye yutturalan samimiyetsizce tuzaklardan,
insan denen canavarın merhametsiz cahiliyye devrinde.
insan seline döndü doga, gurup gurup insanlara atılan,
daha dün yine Ankarada bomba denilen acı çıglıklarla.
insanlık çıglık çıglıga, adı ölüm olan hain zulümlerle,
birde utanmadan kim yaptı ki diye omuz silkmeler.
evet Irakda öyle oldu, bir daha dün ki geçmiş zamanda,
medeniyet götürdügünü soyleyenlerin bir başka adıyla.
İnsan insanı oldürmeklemi yükümlü Allahım ,bu ne vahşet,
bu ne facia, bu nasıl Dünya,yeter artık,hainleri kahret..

Meral tice