Bakmıyorum artık geride bıraktığım keşkelerime,
Eskisi kadar düşünmüyorum,
Ve çekip almıyorum yangınlardan bedenimi.
Soysuz gecelerin inadına,
Gökten yıldız tutmuyorum adına.
Senden sonra geride bırakıyorum tren garlarını otobüs duraklarını,
Tranvay duraklarında saate bakmıyorum artık.
Neden geç kaldın diye,
Bu sefer benden önce gelmişsin diye söylenmiyorum kimseye.
Kafama yazdığım çok cümleler yok artık,
Bir tek sana söylediğim dört kelime.
Sanki her şeyimi onlara yüklemiş,
Tüm servetimi onlarda bulmuşum.
Sen benim sevdam,
Sen benim deli sevdam.
Çoğu zaman dostum arkadaşım,
Sırdaşım dert ortağım olduktan sonra.
Ne güzel şey seni sevmek biliyormusun,
Ben hep derdim biliyorsun seni sevmek çok güzel diye,
Yanakların kızarır utanırdın,
Ben öpücükler koyardım avuç içlerine,
Sen gözlerime bakardın.
Kokunu almak için sana sarılır,
Boynunu koklar dım.
Saçlarına dokunmak.
Dünyanın en güzel cennetine dokunmak gibiydi.
Aşıktım sana,
Kulaklarına söylediğim son kelimeydi o.
Sesini duymayalı çok zaman oldu,
Çok zaman oldu seni seviyorum demediğin.
Seni ne çok özlediğimi biliyorsun,
Neler yaptığını kitaplar okuduğunu,
Arda şiirler yazdığını biliyorum.
Her gün biraz seni yaşıyorum biliyormusun.
Çayı beraber içtiğimizi,
Deniz beraber seyrettiğimiz,
Arada bir dizlerinde uyuduğumu.
Bak işte,
Saat yine gecenin yarısı,
Yine sensizliğim tutu bak.
Gece vakti tatlı krizi gibi,
Şimdi bir mektubu bekler gibi bekliyorum seni,
Özlemini hasretini.
Ben bu gecede açık bırakıyorum penceremi,
Sen kokunu rüzgara kat.
Yastığına gelincikler koyuyorum en kırmızısından,
Öpmeden uyuma olur mu..____Cengiz Yılmaz/15/10/2015