![]() ZEMHERİ SEVDAMBekletti yıllarca soldurur gibi Zamanı yanıltan sonbahar gibi Sessiz kurşuna döndü gözleri Kalbime kurdu üssünü La minör çırpınışlardaki gönlümü Habersizce savurdu sensizliğe Bir kırkbeşlik sardı sevdayı Sana yazdığım şiirin çırpınışları Tüm menekşeleri kokladım Hepsinin kokusu sen gibi Dilim senin adını dimağım cismini sayıklıyor Her günümün şafağı seninle doğuyor Yeter gönlümün sancısını yontma Güldüm mü zannediyorsun bak Söndü gözlerimin feri Anlatmaya çalıştım seni Kifayetsiz kalan kelimelerimde Seninle karışıp kördüğüm olan benliğimi Yalnızlığımın çaresizliğini Anlarsın gün gelir seni nasıl sevdiğimi Ölümsüz ayın her dokuzu yeryüzünü öpüyor Gecenin esen meltemi seni söylüyor Yıldızlar tutuşmuş yanıyor anla Bu gönül sevmiyor sanma Yüzüne her gülene kanma Efkar dört bir yanımı rüzgara hasret Yüreğim bir yangın yeri Aklımdan çıkmıyorsun her anımda Şairler şiire hasretken ben sana Alın götürün beni uzaklara Fazla bekletmeyin atın ayaza Neyleyim sonsuza sevdiğim yoksa Umut yağmurumsun gönül hanemde Kaç kere kovuldum cehenneminde Bıraktım gözlerimi inan seninle Veresiye yazma beni kalbine Sevdamızı gören ZEMHERİ utansın SERAP EVREN |