İstanbul günleriydi
Biraz sıkıcı,biraz hüzünlü,
Biraz kederli…
İstanbul günleriydi
Yerimde duramıyordum
Seni gördüm göreli…
Yine sabah her günün aynısıydı
Kahvaltım aynı,çayımı yudumlamam aynı
Sabah haberleri aynı
İstanbul’un gürültüsü aynı
Ama içim,yüreğim farklıydı
Düşüncem farklı
Acaba neydi bunun cevabı
Diğer günlerden bir şey farklı olmalıydı
Beklerken bunun cevabını
Penceredeki perdenin boşluğundan gördüm o peri kızını
Gördüm ama sanki görmedim öldüm
Ömrümde ilk defa gördüm insanın böyle titrediğini
Hissettim nefesimin boğazımda düğümlendiğini
Görünce köylü kızının güzelliğini
Unutup gittim o an benliğimi
İşte o an değişmişti İstanbul günleri
Daha bir hareketliydi,daha bir neşeli
Elbiseler ütülü,dağınık saçlar jöleli
Değişmeliydi tabiki
Gördüğüm çünkü bir periydi
Olmaz mıydı görenin aklı deli?
Güzelliği gözlerinden belli
En çekici çimen yeşili
Bir de gördün mü içini
Sızlatır insanın yüreğini
O da beni görmeliydi
Beni fark etmeli,sevmeli
Bunun için sevdanı söylemeli
Ama nerdee bırak söylemeyi
Birazcık yaklaştığımda çarpıyor elektriği
Bir de var ya utangaçlık
Başımın belası,alnımın karayazısı utangaçlık…
Zaten bilmiyorsun nasıl hareket etmeli
İlk defa sevmişsin,
Sevda ilk defa titretmiş ellerini,dizlerini,yüreğini
Kısacası söyleyemedim sevgimi
O da görmüyordu zaten beni
Yine eskiye dönmüştü İstanbul günleri
Ah bu İstanbul günleri
Dedim ya dostum
Biraz sıkıcı biraz hüzünlü
Biraz da kederli…
Sokaklar,boş caddeler olmuştu yoldaşım artık geceleri
Daha bir sever olmuştum türküleri
Ağzımda sevda türküleri,
Kulağımda köpeklerin uğultusu
Kapında,sokağında sabahladım geceleri
Ah bu İstanbul günleri
Dedim ya dostum
Biraz sıkıcı biraz hüzünlü
Biraz da kederli…

Ferit YILDIZ