Ben dün gece tekrar geri geldim
Şehrin girişinde indim gizli ce
Hatıralar özlemler vardı cebimde
Usul usul yürüdüm bir baştan bir başa
İncitmemek için hatıraları sessizce
Soluyamadım havasını derin derin
Çekmedim içime senin kokun gelir diye
Yakamı kaldırdım şapkamı eğdim
Sahile tanımasın beni sormasın seni diye
Hatıralar geçiyor gözümün önünden
Ben sessizce izliyorum ürkütmeden
Oturdun en uçtaki bir masaya
Arkamda şehir önümde hatıralar
Ağız tadıyla izleyemedim ki dalgalardan
Ne ister bu gelgit akıllılar kayalardan
Ne çok hatıramız varmış bizim bu şehirde
Uğradım dün gece tek tek hepsine
Güneş doğarken anca gelebildim evimize
Saksının altındaydı anahtar girdim sessizce
Geçtim sizin kapı ya bakan pencereye
Gözüm ilişti bahçe duvarında buluşan sevgililere
El salladım çocukluğuma gençliğimize
Sen çıkmasan kapıya saklanbmazlardı belkide
Önce çocukları öp tün okul a gönderdin
Sonrada kocanı ALLAH’a emanet edip işe
Sen göz ucuylan bakarken bizim pencereye
Benim gözüm bahçe duvarındaki hayalimizde
Nereye kaçtı nereye kayboldu gençliğimiz diye
Geldiğim gibi geri giderken sessizce
Benim yerim yoktu senin mutluluk resminde
Sana dua ettim tanrıya şükrettim
Seni ölmeden son bir kez daha gördüm diye
Hani bilirsin sana hep söylerdimya
Sen mutlu olacaksan ben çeker giderim diye
Ben seni birkez daha mutlu ettim bu sabah
Ben bir kez daha çekip gittim SEN BİLMESEN’DE
N.H.R_161.ŞİİR