KISSADAN HİSSE

Bir sabah bahçeme girdiğimde
Yeşermiş bir ot gördüm erik ağacının dibinde
Öyle mazlum, öyle mahsun görünüyordu
İncecik gövdesiyle ayakta zor duruyordu
Öyle zavallıydı ki korunmaya muhtaçtı
Bizim erik şefkatla kucak açtı.

Haftalar aylar geçiyordu aradan
Bizim ot hızla gelişiyordu durmadan
Zümrüt yeşiliyle göz kamaştırıyordu
Bütün ağaçlar hayranlıkla bakıyordu.

Bahçede güzelleşme yarışıdır başladı
Erik narı, nar ayvayı, ayva kayısıyı kıskandı
Bu iş böyle sürüp gidiyordu
Şeytan otu sinsi sinsi gülüyordu
Dostlar arasında barış huzur kayboldu
Kötü ot tüm bahçeyi doldurdu.

Önce çimenler sonra çiçekler soldu
Zamanla ağaçlar meyve vermez oldu.
Şeytan otu kökleri gövdeleri sarmıştı
Zavallı ağaçlarım kurumaya başlamıştı
Sinsi düşman bahçede hakimiyetini kurdu
Önce eriği sonra diğerlerini kuruttu.

İşte böyle dostlar benden nasihat size
İzin vermeyin kötü otların bahçenizde yeşermesine.

DAVUT TUNÇBİLEK/ELMADAĞ