Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Şu fani dünya yolculuğunda, dost kalmaya değer hiç bir canı terk etmedim. Ama bazıları; Menfaat, makam, benlik,aptallık, gamsızlık,riyakarlık,gurur, kapris gibi duraklarda iniverdiler. Ne yapalım?... Kazançları bol, toprakları bereketli olsun.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Böyle Biline... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Böyle Biline... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.