![]() FIRSAT VERMEDİN
FIRSAT VERMEDİN
Bir akşam üzeri çekip giderken Söyleyecek söze fırsat vermedin Dağlarımı duman aldı çok erken Beklediğim yaza fırsat vermedin Bilmiyorum benle ne idi derdin Huzur istemiştim ızdırap verdin Çileli gönlümü bin yerden kırdın Bir an bile haza fırsat vermedin Artık gidiyorum belki de dönmem Seni görürmüyüm acaba sanmam Aşkın ocağında bir daha yanmam İçimdeki köze fırsat vermedin Ay olup doğardın zifir geceme Güneş idin pencereme bacama İlham oldun her kelime heceme Cümledeki öze fırsat vermedin Gördümki bitmiyor yersiz İnadın Sevdamı bin türlü yolla sınadın Yâdellere doğru çırptın kanadın Ne hikmetse bize fırsat vermedin Kara kaş altında hüzünlü bakış Kalbinde esirim bulunmaz çıkış Sana gelen yollar dikenli yokuş Çıkam dedim düze fırsat vermedin Sadâkat üstüne çekilmez kalem Gün gelir niyetin çözer bu âlem SÜKÛTİ yüreği bekler bir selâm Biter derken ceza fırsat vermedin Gürsel Sükuti |
Alkışlıyorum usta kalemi
..............................Selamlar