GURBETE DOĞRU

GURBETE DOĞRU – 1

Sıla uzaklaşır gurbet yaklaşır
Dostla gidiyorum gurbete doğru,
Ağladıkça gözde yaşlar paklaşır
Dostlar gidiyorum gurbete doğru.

Kaybettim yarimi sarardım soldum
Agudur tatsızdır içtiğim yudum
Doğduğum yerlerde duramaz oldum
Dostlar gidiyorum gurbete doğru.

Başımdan ağrısı yürekten sızı
Ağlatır bu sızı söyletir bazı
Yarim buradan geçmiş yolumda izi
Dostlar gidiyorum gurbete doğru.

Yollar taşlı yollar çamur yollar toz
Dağlar yüksek dağlar orman dağlar boz
Günler çoban sanki önde oldum yoz
Dostlar gidiyorum gurbete doğru.

Yağmurlar ıslatır karlar üşütür
Güneş kış gününde fakir düşüdür
Püskül saz ucunda aşık süsüdür
Dostlar gidiyorum gurbete doğru.

İSMAİLOĞLU’nu acı söylete
Ana mezarına geldi sohbete
İzin verilirse gider gurbete
Dostlar gidiyorum gurbete doğru.
---- 07.08.1961 - İslahiye

İsmailoğlu Mustafa YILMAZ – İstanbul

......................................................

GURBETE DOĞRU – 2

Yüce huzurunda ah çaresizim
Anam gidiyorum gurbete doğru,
Yollara çıkmışım ah kimsezim
Anam gidiyorum gurbete doğru.

Gurbete çıkana garip denilir
Garipin yolu da bitmez gidilir
Dünya ahvalinde sual edilir
Anam gidiyorum gurbete doğru.

Garip doğru söyler daim taşlanır
Garip haklı olsa yine suçlanır
Haksızlık olunca ondan başlanır
Anam gidiyorum gurbete doğru.

‘’Garip ölür üç gün sonra duyulur
Ölüsü de soğuk suyla yuyulur
Mezar diye bir çukura konulur’’
Anam gidiyorum gurbete doğru.

İzin verilirse yolum açılır
Yollarıma bence güller saçılır
Kutnudan ipekden gömlek biçilir
Anam gidiyorum gurbete doğru.

İSMAİLOĞLU der ateşden yanam
Ateşden yandıkça huzura konam
Hatırdan, gönülden çıkmazsın anam
Anam gidiyorum gurbete doğru.
---- 08.08.1961 - İslahiye

İsmailoğlu Mustafa YILMAZ - İstanbul

===============================