![]() DAVET GEREKMİYORZamana boyun eğişler de, yalandı herşey , Bir gerçeğin de geç varırız farkına... Bitmiştir olay ne san şöhret ne para, Ne de hep yanında olan sevdiklerin Bizimle birlikte gelmiyor o son yolculuğa.. Her insanın başkaydı yaşam biçimi, Ve başka anlayıştaydılar anladın Sızlanıp bıraktın nedenini düşünmeyi İhmalde etmedin çözümleri araştırmayı... Hep başkalarına yardımcı şansa güvendin , Yardım edebilir di sanada olurya Bir çok dostun muhabbetini kazanmayı San şöhret bildin bu yeterdi oyalanmaya... Arada da, kendi ellerinle destekleyip, Vermeseydin acılara bunca değeri Kıymete binmezlerdi gümüş paralar gibi Muteber sayamazlardı kendilerini Omzuna böylesine yüklenemezlerdi... Kendimize gelmemize davet gerekmiyor ki ! Cat kapı içeriye girerek tanıyacaktık... Bakınıp ne var ne yok orda nasiplenecektik, Sonra da yardım gerekti ihtiyacı olana Elimizde olmayanı onlara nasıl verecektik?.. Nuran KARACA17:59 04.08.2015 |