0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
908
Okunma
Sessiz parklara
Issız köşelere çekiliyorum
İçimde bir yangın sorma
Yalnızlık soluyorum
Ufkun boşluğunda sayıklayıp
Geceye sığınıyorum
Zifiri bir feryat
Sırıtıyor dişlerinde
Yıldızlar
Ellerim bana ne kadar yabancı
Nereye uzatsam benim değil
En sarhoşta yol bulan ayaklarım
Gurbette şaşkın yabancı öyle
Benim olmayan her yer
Bensiz ben
Bana yaklaştıkça uzaklaşan gözlerin
Boşluğun raksında bir peri
Gülüşlerin akıyor suya
Ben ıslağım
Yosun tutmuş başım bağrım
Derinlerdeyim
Sevda çöllerinden bir ninniye
Kulak kabartıp
Nokta koyduğun yerde durmuşum
Kaç zaman geçmiş bilmiyorum
bir iz bir ışık bir komut
Seni dinliyorum
Seni bekliyorum
Bu hiçlikte
Taşlaşmış
Ahmet Coşkun
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.