Hicran yaraları sardı gönlümü,
Aktı gözyaşlarım ırmak misali...

Gönül tapularıma tünerken baykuşlar;
Bölündü el emeğim kuru çörek misali...

Dünkü köle kesmiş akın yolunu,
Vefayı katletmiş yürek misali...

Gönül yangınlarına şimdi çanak tutanlar,
Gölgemizde yaşadı ezik ürkek misali...

Sevgi bahçelerine bu gün diken ekenler,
Dün fetih şenliğinde oynar köçek misali...

Dün el etek öpenler bu gün efendi olmuş,
Palanı sırma olan nankör eşek misali...

Dün tarihin önünde mazlum gibi ağlayan;
Şimdi düşman bağında hain çiçek misali...

Bağrımızda büyüyüp,beslenen hain eller,
Saplandı ruhumuza kanlı bıçak misali...

Kanla çizdik yurdumun bu asil tapusunu;
Sevgiyle tüttürdük kutlu ocak misali...

Yüzünde tebessümler bir zerrecik eksilse;
Sevdik sevdik kaldırdık şanlı sancak misali...

Kara bulutlarını semalardan kov artık;
Serhatlar ötesine göçen kaçak misali...

Ağıtlar çözüm değil dik dursun yiğit erler;
Semaya direk olmuş doruk doruk misali...

Yüreğinin içinde büyüttüğün sevgiler;
Kök salsın toprağıma kutlu saçak misali...

Benim gönül tapumu bölmek isteyenlere;
Şehit kokan toprağım bana kucak misali...

Ana kucağı gibi ; sıcak güzel vatanım;
Mutlu günlere doğru koşsun şafak misali...

Yanki ayaklarının kör kanlı izlerinden;
Temizlensin hür yurdum billur berrak misali ,

Şimdi efendi olmuş etek öpen köleler;
Bağrında bir acı ot bitmez çorak misali...

Gönlümün gül bağına kök salmışsa ayrıklar;
Şehit oğlu şehitler biçsin orak misali...

Pir oğlu pir olsan da; ana başka bir yardır,
Her şeyi kucağına basan toprak misali...

Musa DOĞRUER( Teslimi)
27 Agustos 2013