Bizler bu cennet bahçenin;
birer görkemli manolya ağacıyız:
ara sıra narinleşip ;
kuvvetli bir rüzgarın önünde
eğilecektir dallarımız :

hırsımız yoktur gösterişe;
kuvvetli olsada kökümüz
çiçeklerimiz koparılarak
feda olacaktır seven ellere:
bazen de ;değer bilmeyenlere:

her ağacın ;
kendine has kokusu vardır
cüssesince:

usanmaz ayaklar çelme takılsada
usandırsada kudretlinin
güçsüze zulmü
zamanla çekilir hırçın sular da.
nelere alışırız.

uçurumlu olsa da;
sayısız masalın sonu
gökten üç elma düşmese de ;
dinlemekten korkmayız
en sadık dostumuz olan aklımızı :

ellerimizle dikip fidanı;
yıllarca bekleriz meyvesini
hazıra konmayız .
geceler günlerin zirvesine
merdiven kurarken
kışlar baharları hasretle kucaklarken
ruhumuz çöken bu zifiri karanlığı
sıyırmayı başaracaktır elbette

yaşamak açısıyla tatlısıyla
onu hazmetmek demektir
dikenli tel olsada boğazımızda
bunu başarırız.

ve hayatın karşısında
ağırlığınca dikilebilmektir
bunu biliriz.

Nuran KARACA
18:40 22.05.2015