Teklemeden,sıkılan bir silahın
Namlusundan,çıkan mermiydi,
Kalbimi delip geçen..
Acısı eş değer değildi,
Bir gece ansızın giderken tiz bir sesle söylediğin,
Hoşça kal kelimesine.

Üstüne bir hançer de sen saplasaydın,
Bu delik deşik kalbime de,
Gitmeseydin.
Dönüşüne hasret kalacağım,
Seni Hiç Bulamayacağım
Adını dahi telaffuz edemediğim yerlere..

Yaramadı bize gidişin,
Düşlerinde yarıyordu sana belki.
Hayal ile hayat arasında ki fark kadar
Gerçekti,
Hoşça kal Deyişin.

Geç geldin bana,erken gittin..
Bahaneden fırsat,umursamaz bir gidişti
Seninkisi.
Yoğunlaşırsan sende duyarsın,
Kulağımda yankılanan
Hoşça kal kelimesi..

Sarf edeceğim,ettiğim,duyduğum hiç bir
Veda cümlesin de
Ulaşamadım, Senin Hoşçakal Deyişin kadar
Mükemmel o acıya.
Her yara önce kanar,kabuk bağlar..
Ne kadar eşelersen,
İyileşmesi uzun sürer o kadar.

Şimdi gidişini gömmeliyim..
Hoşça kal Deyişine bir buket gül ekmeliyim..
Filizlenmesin diye,kökünden koparmalıyım..
Kanamalı Hoşça kal Deyişin..!
Kanamalı Hoşça kal Deyişin..!

S.G.