Bölünmüş yol gibi hayatımız,
Tali yolları bırakarak ardımızda
Bir şiirin mısrasında belki
Farkına varırız vazgeçtiklerimizin.

Bölünmüş yol gibi hayatımız,
Gideriz hedefimiz kadar
Takmadan başkalarını
Yakarız gemileri
Hiçe sayarak
Vicdanın ve inancın çizgilerini
Pervasızca korna yapar kimileri.

Bülünmüş yol gibi hayatımız,
Otoban olacak hali yok ya
Buna da şükür diyebilmenin
Park yerinde çayını yudumluyoruz.

Bölünmüş yol gibi hayatımız,
Bazen kısa tartışmalar olur
Aynı istikamete gittiklerimizle,
İçimize atıp
Oluruz vurdumduymaz
Aynı yolda gidenlerin
Ayrılması söz konusu bile olmaz.

Bölünmüş yol gibi hayatımız,
Kısacık ömre sığdırılmış
Yol işaretleri hafızamızda,
Olduğu kadar,
Olmadığı radar bahanesine,
Akaryakıt istasyonu buluşmasında
Nasıl yırttığımızı anlatırız
Kaosu andıran kazamızda.

Akşam olunca
Bir tünel korkusu sarar
Direksiyon başındaki şairleri,
Karamsarlığında u dönüşlerin
Anlamını bilir yol arkadaşımız.
Oysa
Kimse bilmez aslında
Uğruna b/ölünmüş yol gibi hayatımız...